هلووو گایزنمی دووونین چقدر دلم براتوون تنگ شدهو همین اول کاری بگم آقا جان هیچ جا وبلاگ نمیشهاصلا اینجا آدم یه حس ارامش و رهایی داره که هیچ جا این جوری نیستآقا عیدتووووون مبارکامیدوارم سالی سرشار از خنده و موفقیت و سلامتی داشته باشینیکی از اهداف سال پیشم حفظ این وبلاگ بودولی خوب نشد که بشه دیگههیچوقت دوست نداشتم اینجا انقدر سوت و کور باشهولی خوب با این حال من هیچوقت فراموشش نمی کنماون رفیقایی که اینجا پیدا کردم و من هیچ جا نداشتم تا حالا:))من به یه ثبات و آرامشی که برسم حتما حتما بر می گردمو وقتی بر گردم یَک یَکتون و زخمی می کنمتا اون موقع تمام تلاشتون و بکنین که فراموشم نکنین

میام، نمیدونم دقیقا چه زمانی ولی بدونین که میام.شاید دو ساعته دیگه شاید دو روزه دیگه شاید دو ماهه دیگهولی بدونین که به سال نمیکشه.بدونین که حتی وقتایی هم که نبودم دلم اینجا پیش شماها بوده.یه کامبک غرور آفرین میزنم و وب رو آپ میکنم، کامنت ها رو تایید میکنم و به تک تک وبلاگاتون سر میزنم.منتظر باشید تا اون روز...البته اگه هنوز کسی هست که دلش به این کلبه ی نمور و خاک گرفته بند باشه...